SEMINARIUM NAUKOWO-METODYCZNE „Dziecko, Nauczyciel i Szkoła w czasie reformy edukacji – pedagogiczne konteksty dobrostanu i bezpieczeństwa”

 

W dniu 16 maja 2026 roku w auli Akademii Podlaskiej w Białymstoku – Akademii Nauk Stosowanych, przy Al. Jana Pawła II 91 w Białymstoku odbyło się Seminarium Naukowo-Metodyczne zorganizowane przez Zakład Pedagogiki, pt.: „Dziecko, Nauczyciel i Szkoła w czasie reformy edukacji – pedagogiczne konteksty dobrostanu i bezpieczeństwa”.

Wydarzenie to, wpisujące się w dynamiczny kontekst wdrażanych zmian oświatowych, zgromadziło przedstawicieli nauk o wychowaniu, praktyków edukacji, doradców metodycznych oraz studentów kierunków pedagogicznych.

Głównym celem seminarium była wieloaspektowa refleksja nad kondycją polskiej szkoły, dobrostanem podmiotów procesu edukacyjnego oraz kierunkami ewolucji wczesnej edukacji w obliczu reform programowych.

Otwarcie seminarium zainaugurowało wystąpienie wprowadzające Pani Rektor dr Anny Kienig, po którym zaprezentowano pięć referatów, podejmujących kluczowe zagadnienia z zakresu polityki oświatowej, metodologii oraz innowacji pedagogicznych:

Dr Andrzej Puliński, prof. APwB (Współczesne reformy edukacji w Polsce) dokonał analizy aktualnych przeobrażeń w systemie oświaty. W swoim wystąpieniu odniósł się do systemowych uwarunkowań reform, wskazując na wyzwania, przed jakimi stają placówki edukacyjne w procesie adaptacji do nowych regulacji prawnych.

Mgr Barbara Osipczuk, Miejski Ośrodek Doradztwa Metodycznego w Białymstoku Białostockiego Centrum Edukacji, (Szkoła, która wspiera – „Kompas Jutra”) zaprezentowała praktyczne i instytucjonalne aspekty wsparcia dobrostanu ucznia. Przedstawione założenia programu „Kompas Jutra” i metody wychowawczej Pozytywna dyscyplina, ukazały model szkoły zorientowanej na podmiotowość, relacyjność i systemowe budowanie dobrostanu psychicznego wychowanków.

Dr Agata Jacewicz, prof. APwB (Podstawy teoretyczne podejścia STEAM we wczesnej edukacji) przybliżyła paradygmat STEAM (Science, Technology, Engineering, Arts, Mathematics) jako interdyscyplinarną strategię aktywizującą potencjał poznawczy dziecka. Autorka wskazała na konstruktywistyczne źródła tej metody, uzasadniając jej efektywność w rozwijaniu myślenia krytycznego i kreatywności od najmłodszych lat.

Dr hab. Jolanta Andrzejewska, prof. UMCS (Innowacje w edukacji przedszkolnej i wczesnoszkolnej) skoncentrowała się na dynamice zmian w obszarze praktyki edukacji dziecka. W wystąpieniu wyeksponowała zmian w myśleniu i edukacji dziecka oraz przybliżyła kilka nowatorskich rozwiązań metodycznych.

Dr hab. Barbara Bilewicz, prof. UMCS (Nowe myślenie o edukacji dziecka w świetle Podstawy programowej 2026) poddała analizie najnowsze zapisy programowe. Prelegentka wskazała na konieczność reorientacji myślenia o celach wychowania przedszkolnego i szkolnego, akcentując podmiotowość dziecka, autonomię nauczyciela oraz znaczenie kompetencji fundamentalnych, przekrojowych i sprawczości  w nowej rzeczywistości edukacyjnej.

Drugą część seminarium stanowiła debata panelowa zatytułowana: „Wychowanie do odporności psychicznej czy ochrona przed zagrożeniami? – Co jest dziś priorytetem edukacji?”

Moderatorem dyskusji był dr Łukasz Papiernik. Debata ogniskowała się wokół palącego dylematu współczesnej pedagogiki i psychologii rozwoju. Uczestnicy panelu: dr Wiesław Smolski, Komisarz Policji w Białymstoku Jarosław Grunt, psycholog mgr Agata Głogowska, oraz Ekspertka Miejskiego Ośrodek Doradztwa Metodycznego w Białymstoku Białostockiego Centrum Edukacji, certyfikowana Edukatorka Pozytywnej Dyscypliny, mgr Barbara Osipczuk, poszukiwali odpowiedzi na pytanie, czy współczesna instytucja edukacyjna powinna przyjąć strategię protekcyjną, chroniącą dziecko przed trudnościami, czy też opartą na rezyliencji – czyli celowym budowaniu zasobów osobistych i odporności psychicznej.

W toku dyskusji podkreślano, że długofalowy dobrostan dziecka zależy od wyposażenia go w narzędzia radzenia sobie w dynamicznym, pełnym wyzwań świecie, co wymaga przeformułowania dotychczasowych metod pracy wychowawczej oraz współpracy z rodziną.

Uczestnicy spotkania byli zgodni, że interdyscyplinarny dialog pomiędzy teorią pedagogiczną, psychologią a praktyką szkolną jest warunkiem koniecznym dla zrozumienia prawidłowości rozwoju dziecka w dobie kryzysów i reform. Wydarzenie pokazało, że Akademia Podlaska w Białymstoku to ośrodek konsolidujący środowisko naukowe i oświatowe w dążeniu do podnoszenia jakości kształcenia oraz zabezpieczania psychospołecznych potrzeb współczesnego wychowanka.